 Over ons Wij zijn een kleine labradorkennel. Of liever: wij zijn een groot gezin, bestaande uit onszelf en onze labradors. De honden wonen gewoon in huis en op die manier krijgen zij het beste van twee werelden: naast een huiselijk gezinsleven met spelen op het kleed, knuffelen op de bank en op schoot (!), veel wandelingen, zwempartijen, trainen en mee op vakantie, hebben zij ook een roedel leven, waarin zij grotendeels zelf de onderlinge verhoudingen bepalen.  We hebben enkele nestjes per jaar. Joe Batt's Arm puppies wonen de eerste acht weken van hun leven bij ons in huis, totdat ze uitvliegen naar hun nieuwe roedels-thuizen. Onze teefjes hebben maximaal 3 nestjes, tussen hun tweede en hun zesde levensjaar. Hierna gaan ze met pensioen. Reuen hoeven (en willen) niet met pensioen. Geschiedenis Ik (Pip) ben opgegroeid met honden en heb me altijd verbonden gevoeld met ze. Brenda, nu 14,5 jaar, is mijn eerste eigen hond. Met haar komst in 1994, ging een lang gekoesterde wens in vervulling. Brenda en ik hebben jaren intensief gedrag en gehoorzaamheid getraind omdat we er samen veel plezier aan beleefden, niet omdat zij nou zoveel training nodig had(!). Ook heb ik met Brenda scholen bezocht in het kader van het 'snuffelcollege' van de Sophia vereniging ter voorkoming van bijt-incidenten bij jonge kinderen. Na zelf diverse cursussen gevolgd te hebben, ben ik in 1995 zelf les gaan geven op een Kynologenclub. Sinds we meerdere honden hebben, ben ik daarmee opgehouden, maar ik train nog wel, zowel thuis als in clubverband.  Pas in 2004, toen het eindelijk praktisch mogelijk was (werk en ruimte), kon onze tweede laab komen. Na uitvoerig zoeken, kwamen we in contact met de kennel Joe Batt's Arm. We kozen voor een reu, Tessel (Paddington Bear). De bevalling van Shona, de moeder van Tessel, is de eerste labradorbevalling die ik heb meegemaakt. Het was prachtig, aandoenlijk en overweldigend. Het bleef niet bij deze bevalling. Ik ben nooit meer weggegaan van Joe Batt's Arm. Jaap, de kennelhouder, wilde de kennel verantwoordelijkheden graag met iemand delen. Het klikte en zo kon ik van mijn liefde voor laabs mijn daginvulling maken. Ik werd mede eigenaar van Joe Batt's Arm en runde samen met Jaap de kennel. We hebben samen 12 nestjes gefokt.  De kennel nu In de zomer van 2007 is Jaap naar het buitenland verhuisd. Joris en ik besloten verder te gaan met Joe Batt's Arm, in een nieuwe vorm maar met de bestaande vertrouwde kennelnaam en een stel van de fantastische labradors die deze naam dragen. De kennel zoals die eerst was, heeft een metamorfose ondergaan, is kleiner en huiselijker geworden en in zijn geheel verhuisd naar Groningen. Ik draag zorg voor de kennel en het fokprogramma, en samen zorgen wij voor onze honden, Joris naast zijn werk als geoloog en ik 24/7. Onze labradors worden na het eerste jaar gecontroleerd op heupdysplasie (HD) en elleboog dysplasie (ED-ECD). De ogen worden jaarlijks gecontroleerd. Niet alleen gezondheid en bouw staan voorop, maar wij stellen ook hoge eisen aan karakter. Pip Etty en Joris Steenbrink Groningen, oktober 2007 |